Dag 27: Weer naar huis

Met in mijn hoofd nog het gevoel dat het nu woensdag is (terwijl het natuurlijk al Donderdag is) nog even de laatste regels tikken over de terug reis.

Eigenlijk ook niet veel over te vertellen, behalve dat het wel erg vermoeiend was.

Op de heenreis heb je precies dezelfde overstaptijden, maar nu mis je gewoon een nacht, en dat merk je behoorlijk!

Om 09.00 moesten we Woensdagochtend ons huis in New Port Richey verlaten, erg vroeg, maar we waren keurig op tijd klaar en besloten spontaan om toch nog even langs de 192 te rijden om nog wat giftshops te bezoeken, we hadden toch alle tijd van de wereld.

De koffers pasten met gemak in de auto, nog steeds hadden we er 4, dus ondanks de aankopen hadden we ruimte genoeg gecreeerd ,lees..ouwe zooi weggegooid...

Nu we weer zo in die buurt rondreden was het al snel weer erg vertrouwd, en ik moet zeggen dat de US 19 in NPR het bij lange na niet haalt qua gezelligheid.

Dan toch richting vliegveld, in no time de auto ingeleverd die werd gescand terwijl we de koffers aan het uitladen waren, en weg konden we...

Het loket van British Airways was zo gevonden en het bleek dat we ter plaatsen gratis onze boardingpassen voor beide vluchten konden uitdraaien, dat is nog eens service.

4 Uur van te voren ging de bagage drop off open en daarna nog even een koffie scoren bij Starbucks.

De duane door en het bleek dus dat de snowbol die Cynthia in haar handbagage had dus niet mee mocht in het vliegtuig, die had dus in haar koffer gemoeten...achteraf logisch, maar dat ding is zo breekbaar...die wil je bij je hebben.

We mochten terug om via de Universal shop de bol te laten nasturen, en dus hebben we dat nog maar gedaan.

Keurig op tijd vertrokken, en ondanks de vermoeidheid is het alleen Cynthia gelukt om redelijk wat te slapen, de rest deed wel een poging, maar helaas, geen succes...

Alles was weer prima verzorgd, goed te eten gekregen je had de keus uit pasta of rijst met kip en het smaakte prima.

Op Londen Gatwick moesten we 2,5 uur wachten om over te stappen, en dat was echt een moment van "De man met de hamer"...je weet niet meer hoe je moet zitten, hangen liggen en dan duurt de tijd erg lang.

Met een bus werden we naar het vliegtuig gereden en gelukkig was het Londense weer goed, want we hadden alleen maar een tshirtje aan en hadden het mede door de vermoeidheid soms best wel fris!

Ook deze vlucht vertrok op tijd en we waren na een laatste stuk flink door elkaar geschud te zijn, blij dat we weer op Nederlandse bodem waren.

De koffers kwamen ook nog eens snel, en juist de koffer die we van Opa Rob hadden geleend was flink beschadigd, hij was al niet helemaal heel meer ( het uitschuifje aan de onderkant was al afgebroken), maar nu waren aan de onderkant alleen nog maar de wieltjes over en kan je de koffer niet meer rechtop zetten.

Ook zit er een grote barst aan de bovenkant waar de trekstang aanvast zit, dat wordt dus een nieuwe koffer voor hem kopen...(hadden we beter in Florida kunnen doen...)

Cynthia werd door haar ouders en broer opgehaald en voor ons stond Opa te wachten.

Natuurlijk stond de brug op de A1 open (en dat terwijl je al zo moe bent), maar eenmaal thuis zijn we in ons bed gedoken en hebben 2 uur geslapen.

Nick kon niet slapen, dus die was op zijn scooter gestapt en heeft even wat vrienden opgezocht.

Om 17.30 stonden opa en oma op de stoep en had oma weer een grote tas vol met lekker eten voor ons meegenomen (dit hoort standaard na een vakantie...) Tomaten/Groentesoep, gebakken kip met rijst, macaronischotel, vis, salades en lekkere broodjes, gebakken spekreepjes...ja, wij weten wel hoe we een vakantie goed moeten afsluiten, je kan ook denken ...laat ik maar een bakje sla eten...

Tijdens het eten alvast een stukje "ruwe" versie film bekeken, Tony gaat alles nog monteren en inkorten zodat de 4 uur die we hebben gefilmd een leuke kijkbare versie wordt.

Ondertussen nog even met de BFF´s geskyp´t die zitten nu nog heerlijk in Cape Coral en het is erg vreemd dat ik nu rekening moet gaan houden met het tijdsverschil...moppie´s ik mis jullie nu al!!

Dan als opa en oma weer weg zijn ruimen we de laatste spullen op, en kunnen gewoon niet meer herinneren waar we onze sleutelbossen hebben verstopt, ook is de omvorm stekker voor mijn laptop spontaan naast die sleutelbos gaan liggen, want ook die is spoorloos!

Nou ja, morgen als we goed zijn uitgeslapen dan nog maar eens alles nalopen en dan komt alles vast wel boven water, we gaan nu dan ons bed verblijden met een bezoekje en kunnen weer heerlijk terug denken aan een Supergeslaagde vakantie met heel veel mooie en dierbare momenten.

Morgen ook maar eens de foto´s uitzoeken en bedenken of ik een fotoboek ga maken of dat het toch een bedrukt boek gaat worden... 30% bedrukt, 70% "real Pictures"...ik denk dat ik het al weet....

Voor een ieder die mijn Blog heeft gelezen...

Bedankt hiervoor, ik hoop dat jullie het net zo leuk vond om te lezen als dat ik het vond om te maken (hoewel er wel heel erg veel tijd in ging zitten)

Het voordeel is dat ik nu op mijn gemak alle Blogs van anderen kan gaan doorspitten en wie weet wat daar weer uit voort komt (flink sparen...)

Florida..."We´ll Be Back"